Στα μαχαίρια,με το υπάρχον,τους υπερασπιστές και τους ψευδείς επικριτές του...
Είναι αναγκαίο να έρθουμε στα μαχαίρια με όλα αυτά.
Καθένας απο εμάς μπορεί να πάψει να κλωθογυρίζει στη σκλαβιά των όσων δεν γνωρίζει και αρνούμενος το δόλωμα των άδειων λέξεων,να έρθει στα μαχαίρια με τη ζωή.
Και επειδή ακόμα και οι κοιμισμένοι συνεργούν σε οσα γίνονται στον κόσμο,ήρθε η ώρα να ακονίσουμε τα μαχαίρια...

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Απο το ημερόλογιο ενός κρατουμένου FIES

του xose tarrio gonzalles

<<...έρχοταν στιγμές που η σιωπή,μια βάναυση,απελπιστική σιωπή κυρίευε την πτέρυγα,δημιουργούσε μια καταθλιπτική ατμόσφαιρα που ερχόταν να μας θυμίσει αυτό που ήταν δύσκολο να ξεχάσουμε: ήμασταν θαμμένοι ζωντανοί σε τσιμεντένιους τάφους.
Σου ερχόταν τότε να τα σπάσεις όλα και να ουρλιάξεις.Να ουρλιάξεις για να μάθει όλος ο κόσμος οτι παρόλα αυτά μέναμε ζωντανοί,έμενε άθικτο το κουράγιο μας και συνεχίζαμε να παλεύουμε>>.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου